Klaar voor de volgende fase

Wij hadden de primeur: de LachRun

dec 16, 2015 Blog

Relaxte start met lang positief effect

HIMG_3184[1]et begin was niet zo hilarisch. Het ‘nog even een kastje in elkaar timmeren’ voordat ik naar Bunnik zou afreizen,  eindigde in een ongelukje met bloederige duim. Met een aantal pleisters om en wat te laat kwam ik terecht in een oase van rust en romantiek in Fort Bunnik. Een lange gang met mooie kaarsen leidde naar een dansvloer waar mensen al pret aan het maken waren. Dit beloofde wat!

Toen ik buiten was aangekomen, en een selfie wilde maken van mij met mijn kerstmuts en een paar verklede paashazen achter me, zag ik hoe hilarisch mijn kledingkeuze was geweest in de hectiek van de klusmiddag. Paars, rood en oranje kleurde op de foto. Maar goed, hier kon het.

Lach warming up: positieve vibe
Na een lach-warming up (‘ adem in, adem uit en lach een paar keer – hahaha’), wat bemoedigende high fives met andere lopers en een positieve, ontspannen vibe, begonnen we. Het viel me op hoe relaxed je kunt starten na zo’n lachflow aan de start. De route volgde door een rustig polderlandschap. Auto’s langs de weg toeterden ons bemoedigend toe (of lachten ons op die manier toe of uit gezien de verklede types).

Teksten langs de weg zette me aan het lachen en denken. ‘Je bent nooit zo oud als je je vandaag voelt’ en ‘Een dag niet gelachen is een dag niet gelopen’ zijn me bijgebleven. Lachspiegels hielden me scherp (‘waar is mijn hoofd gebleven?’ ) en de oefeningen tijdens de route waren ook grappig (die ga ik niet verklappen). Door deze positieve vibe keek ik zelf ook met andere ogen naar de omgeving. En kon ik met een loopmaatje lachen over de schapen die ons tijdens het lopen als toeschouwers toe blaatten. Ook lukte het me een jongen die het niet meer volhield, nog even tot het einde over de streep te trekken. Leek de afstand hem vooraf nog ‘een lachertje’, op het einde leek het lachen hem gelukkig nog niet te zijn vergaan.

Medaille met een smileIMG_3168[1]
Het meest hilarische moment kwam op het einde. Bij aankomst wist ik dat ik snel weer naar huis zou moeten gaan om mijn kinderen op te halen van een logeerpartij. ‘ Maar … jij bent de derde vrouw’, zeiden de twee andere vrouwelijk winnaars, ‘dus je moet wachten op de prijsuitreiking’. Verrassing alom. Zo relaxed en tegelijkertijd zo snel een 5 km loop doen had ik niet eerder gedaan!

Met een smile nam ik de medaille in ontvangst. Check! Lopen en lachen is een gouden combinatie, laat je ontspannen lopen en verbindt mensen met elkaar. Dat kan ik zelf ook toepassen in mijn runningtherapiesessies, waarbij zo ontspannen mogelijk lopen het belangrijkste is.

Bedankt Bente! In het voorjaar zijn we er weer bij! En dan met een zorgvuldig afgestemde outfit 😉